13 września 2016 r. zmarł w Szczecinie Bogdan Tański – radca prawny, dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w Szczecinie w latach 1987 – 1991 i członek Krajowej Rady Radców Prawnych w latach 90-tych ub. stulecia.

Urodzony w 1930 r. w Brześciu Litewskim do końca życia nosił w sercu czułe wspomnienia z domu rodzinnego na Kresach i obraz świata, który na skutek wojny 1939 r. i jej następstw bezpowrotnie przeminął…

Wojna dotknęła go boleśnie tak jak większość pokolenia do którego należał: przedwcześnie zmarł mu ojciec, część rodziny wywieziona została na Syberię, on z matką uciekł z Brześcia szukając za Bugiem ratunku przed sowieckim najeźdźcą.

Tuż po zakończeniu wojny szybko i dramatycznie kształtował się jego światopogląd: w 1947 r. został wraz z kilkoma rówieśnikami aresztowany pod zarzutem nielegalnego posiadania broni w celu obalenia siłą władzy ludowej. Przesiedział kilka miesięcy w areszcie w Bielsku Podlaskim, a następnie w Lublinie, na Zamku, w okrytej ponurą sławą byłej carskiej, potem gestapowskiej, a w końcu ubeckiej katowni. Ostatecznie został zwolniony na skutek braku dostatecznych dowodów popełnienia zarzucanych mu czynów.

Ale tę lekcję najnowszej historii zapamiętał dobrze do końca…

Po tak dramatycznym początku dorosłego życia zdecydował o wyjeździe „na zachód” i studiach prawniczych na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Następnie zamieszkał w Szczecinie. Z tym miastem związany był nieprzerwanie ponad pół wieku.

Pracował jako radca prawny m.in. w sektorze spółdzielczości rolniczej, a w latach 90-tych także w sektorze bankowym. Na przełomie lat 70-80-tych zaangażował się w tworzenie struktur samorządu radcowskiego. Oczywiście były to działania wyprzedzające ustawę z 1982 r., ale Związek Zawodowy Radców Prawnych powstały jesienią 1980 r. już wtedy trafnie formułował aspiracje środowiska radców prawnych, które odczuwało głęboką potrzebę utworzenia własnego samorządu zawodowego. Bogdan Tański był jednym z najbardziej aktywnych zwolenników tych zmian. Zdawał sobie bowiem sprawę z wartości i siły wspólnoty, którą będzie stanowił samorząd najliczniejszej prawniczej grupy zawodowej.

Po wejściu w życie w 1982 r. ustawy o radcach prawnych aktywnie wspierał pionierskie działania pierwszego dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w Szczecinie Walentego Falkowskiego, który praktycznie bez żadnych środków materialnych, w nieprzychylnej politycznie aurze tworzył struktury naszej izby.

Dziekanem został jeszcze w PRLu, bo w 1987 r. Kadencję kończył już w wolnej Polsce.

Do 1989 roku Bogdan Tański miał swoich „opiekunów” w Służbie Bezpieczeństwa, która podejrzewając go (słusznie) o zaangażowanie w działalność opozycyjną po 13 grudnia 1981 r. uznała go za element politycznie niepewny wymagający stałej kontroli.

Był z tego powodu nękany częstymi wizytami oficerów SB, którzy nie wahali się grozić mu represjami w przypadku, gdyby podjął jakiekolwiek wrogie ich zdaniem działania wobec władzy ludowej.

To była trudna rzeczywistość lat 80-tych. Myślę, że starsi koledzy te czasy pamiętają.

Rola i zasługi Bogdana Tańskiego dla samorządu radców prawnych i prestiżu naszego zawodu są nie do przecenienia; stworzył wspólnotę zawodową, świadomą swego znaczenia w obszarze sprawowania wymiaru sprawiedliwości, opartą na uniwersalnych wartościach.

Dbał także o ocalenie od zapomnienia działań starszych koleżanek i kolegów zaangażowanych w to dzieło.

Był człowiekiem uczciwym, przyzwoitym i prawym. Życzliwie recenzował jako były dziekan działania swoich następców i cieszył się z ich sukcesów. Czuł się spełnionym życiowo i zawodowo.

Zawodowa i społeczna aktywność Bogdana Tańskiego została należycie doceniona. Był odznaczony Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, posiadał Złotą Odznakę Honorową Gryfa Zachodniopomorskiego. Samorząd radców prawnych także docenił jego działalność: jako jeden z pierwszych otrzymał Złotą Odznakę Samorządu Radców Prawnych, a później także Medal XX-lecia i XXX-lecia Samorządu.

W pogodny dzień 19 września 2016 r. na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie przy ul. Ku Słońcu żegnało Go z prawdziwym żalem liczne grono przyjaciół.